MYSTair's Parapente- en mac Blog

Zondag 5 April 2009

We hebben wat zitten tellen en gisteren was het 5 jaar geleden na onze allereerste vlucht, ook toevallig daar in Maring Noviand.

We zijn van ver gekomen, al geven we toe dat we nog steeds een lange weg te gaan hebben. Die lange weg en leercurve lijkt 1 van de redenen te zijn waarom parapenten de eerste sport is die me blijft boeien.Je blijft er in leren, nieuwe dingen ontdekken, op steeds weer nieuwe vlakken.

En toch ... blijf je ook nog eens de kleine dingen des leven apprecieren. Zoals deze zondag bijvoorbeeld.

Het is heel stabiel weer, er is Noordenwind voorspeld maar er is 'bijna' geen zuchtje wind. De Duitsers .... die blijven thuis en wij staan als enigen op de mooie start van Burgen. We besluiten dat we om beurten te gaan vliegen om zo het logistieke probleem tussen start en landing op te lossen.

Je zou dus denken, dat wordt een mager dagje en toch ...

Bruno start ... en zoals altijd weer met dit nieuwe Sigma 6 scherm doet hij dat uitstekend. En zo vliegt hij het o zo prachtige landschap tegemoet - vandaag wat  grijzig - vanwege de inversielaag die die dag aanwezig is.

Nadat ik hem met de wagen heb opgehaald is het mijn beurt.

Ik ben wat zenuwachtig. Er is zeer weinig wind en ik moet dus voor de eerste keer met mijn nieuws Sigma 7 scherm vooruit starten.

Het blijken allemaal zorgen voor niets want de start verloopt perfect ... zoals ook door mijn privé fotocameraman werd vastgelegd

Hoewel de vlucht niet lang duurt is ze toch puur genot. We kunnen niet onze hoogte behouden maar we zakken gaat uiterst langzaam waardoor je met volle teugen kunt genieten van de rust en de omgeving.

Ik weet het, dit is een magere omschrijving. Maar het is ... puur genot. Alles is zo vredig, rustig, de vlucht verloopt rimpelloos en je hebt daardoor alle tijd om met alle zintuigen de omgeving in je op te nemen.

We houden dit 4 maal vol voordat we het voor bekeken houden en we deze rustige dag afsluiten met een steak met pepersaus op zijn Duits. De steak is niet te zien, maar na wat zoeken vinden we hem ergens onder een heerlijke berg cremige saus. Dit alles natuurlijk vergezeld van ... pommes chips.  WUNDERBAR !

Het geluk ligt soms in een klein hoekje ... wat een chance dat wij net in dat hoekje zaten

Zaterdag 4 April 2009

Na verschillende dagen op de leshelling zijn we eindelijk klaar voor de eerste echte vlucht met onze nieuwe schermen.

Het ziet er goed uit in Duitsland dus we beslissen om daar voor het weekend heen te trekken. Normaal gezien doen we dit met onze vriend S maar deze keer belsuiten we om zonder hem te gaan. Het is onze eerste vlucht en we willen zonder stress  ons kunnen concentreren op dit belangrijk moment.Sorry S maar we denken wel dat je het begrijpt.

We vertekken dus vroeg naar de Moselstreek. De wind is zuidwest en de meeste sites zijn zuid, niet perfect maar het is wel te doen. We besluiten om naar Klusserath te gaan maar wanneer we daar aankomen zijn er 5 schermen in de lucht en een 30 tal Duitsers op de start.

Vanuit een eerdere blog weten jullie wel dat ze daar niet zo happig zijn op buitenlanders, zeker niet wanneer er te veel volk is en het nergens ideaal is om te vliegen, 'de wind staat nogal erg cross en op hogere hoogte nogal sterk. je kunt dus niet te hoog vliegen of je wordt misschien achteruit geblazen.

Daarom dus dat er maar 5 vliegen en al de rest klaar staan, voor wanneer het beter wordt. Bij onze aankomst zie je ze daarom denken, weeral buitenlanders ! Terwijl wij slechts met 2 zijn en zij met zo'n 30-40 tal.

We besluiten dan maar om naar een andere vliegplaats te gaan, Maring Noviand. Dit is een niet erg goede vliegplaats, maar wel 1 die er op 2 andere piloten na, lekker verlaten bij ligt.

We maken ons klaar ...

en vertrekken. Oei het gaat naar boven, 'k ben een beetje verrast en bang voor de wind boven, maak daarom oren om iets te zakken en wanneer ik daarmee klaar ben .... zit ik te laag om te kunnen blijven hangen. Achteraf bekeken was mijn reactie fel overdreven, maar het kwaad is geschied, binnen de 5 minuten ben ik beneden.

Tijdens de 2de vlucht heb ik alles beter onder controle en ... blijf ik vliegen ... het is ZALIG ... en ik kan genieten van het mooie uitzicht ...

Na een uur hou ik het voor bekeken, de wind neemt dan iets toe.

Blij land ik op de landing. Kijk daar heb ik een uur lang zalig gevlogen ...

Bruno is ook heel erg blij. Hij heeft ook iets van een uur gevlogen. Het scherm beweegt meer dan zijn vorig maar hij krijgt meer informatie en tussen ons gezegd, vliegt hij daardoor veel beter.

We vieren deze geslaagde eerste vlucht met een Duitse topbier Hefenweizen.

Het is de perfecte afsluiting van deze fijne dag.

Zaterdag 21 Maart 2009

Als je op de weg rijdt en je ziet een wagen rijden met een L op dan weet je dat je moet oppassen. De L is verplicht voor leerlingen en dat is een goede zaak voor de veiligheid.

Een L plakken voor parapentepiloten is niet verplicht. Gelukkig anders had ik er vandaag met 1 moeten rondlopen.

Het begon allemaal met het bericht :

Wel nu kijk maar hoe dat pakje werd uitgepakt ....

Een echte Sigma 7 ...

Eerste controle om te zien of het wel in orde is ...

Tot daar toe gaat alles goed ... we maken ons nu maar klaar voor de allereerste vlucht ...

verbaasd kijk ik hoe smal de raisers zijn geworden ... allemaal om de luchtweerstand te verkleinen. Gaat dit mij wel houden ?

Gelukkig kan dit zonder probleem. Tijdens de testen waarbij men expres deze kapottrekt heeft men gemeten dat de raisers een gewicht van wel 1300kg aankonden.

Ik val daar NET onder, dus dat zou geen probleem mogen zijn.

Dat gaat een beetje te snel en te hevig. Ondanks de vele uren oefenen ben ik toch een beetje verrast. Het scherm gaat erg snel en reageert feller dan ik verwacht had. Ik kom veilig neer ... maar ben toch wat onder de indruk.

Ik besluit dan maar om eerst wat meer gewoon te worden aan het scherm en wat te oefenen en kleine vluchtjes te maken op de leshelling.

Het is 1 groot gestuntel. Het verschil met mijn vorig scherm is slechts 1 nummer maar toch is er een wereld van verschil tussen de Sigmla 6 en 7. Dit komt door het high arc-/boog-design, het scherm staat maw heel erg krom ...

en dat reageert en voelt heel anders aan.

Ik stuntel als een leerling die de eerste dag begint met onze sport ... het trekt nergens op. Het is pas tegen de avond dat ik af en toe begin door te hebben wat er fout is met mijn handelingen. Ik begin 'iets' te voelen over hoe het wel moet. Dit gevoel wordt later bevestigd door het lezen van de handleiding.

De SIGMA 7 wil snelheid. Als je het te veel afremt reageert het niet goed meer, en wat heb ik net de hele dag gedaan? Een beetje geintimideerd door de eerste supersnelle vlucht heb ik onbewust het scherm willen afremmen door te veel aan de remlijnen te trekken, en daardoor reageert het veel slechter.

Bruno maakt een gelijkaardig proces door. Eerst is hij superblij dat hij mijn Sigma 6 mag vliegen ...

Maar daarna zijn zijn eerste vluchten niet zoals hij ze normaal doet, hij schommelt hevig. Een sigma 6 moet je nu eenmaal rustiger, zachter aansturen. Gelukkig gaat het ook hier naa verloop van tijd beter, oefening baart kunst. De bewegingen worden zachter ... en de vluchten beter.

Op het einde van de dag is er vooruitgang, maar er is nog een lange weg te gaan.

Zondag 22 Maart 2009

Zondag brengen we weer een hele dag door op de leshelling.

Ook nu gaat het weer steeds beter. Bruno maakt zijn eerste echte, stabiele vluchtjes ...

En ook met mij gaat het beter ... als een aapje dat kunstjes leert ...

Na deze tweede volle dag oefenen vinden we ons zelf klaar voor onze eerste vlucht.

De dag wordt sober afgesloten in ... een nabij gelegen frietkot. tja, het budget is op. Maar na zo een hele dag hard werken smaken zelfs die frietjes ... als de eerste klas gerechten van een toprestaurant. Vol, rond en voldaan van deze mooie dag keren we huiswaarts. Hopen dat we volgend weekend eindelijk onze eerste vlucht gaan kunnen maken.

En toch zou ik graag een grote vogel willen zijn .....

Origineel te vinden met nog veel meer op : http://www.wulffmorgenthaler.com/strip.aspx?id=58fe7423-4...

Maandag 2 Maart 2009

Typisch, het is maandag dus de werkweek begint en is het prachtig weer.

Gisteren heb ik niet kunnen vliegen en de rest van de week is het ... tja ... Belgisch weer. Ik besluit dat het nu of nooit is. Voor een keer is het op het werk 'rustig' en dus neem ik een halve vrije dag en vertrek ik tegen de middag met het scherm naar Coo.

Het is prachtig weer en de wind op de start is goed genoeg om te vliegen. Ik ben erg blij ...

Ik ben ook gespannen, wat niet erg is want het komt mijn concentratie ten goede. Altijd goed als je de eerste keer een nieuw schem uitprobeert. Ik sta op de start en maak me klaar om te vertrekken.

Met een overdreven voorzichtigheid wacht ik tot alles ideaal is. 

'Rustig maar, we hebben alle tijd' ...

Nog even een muurtje bouwen ...

En dan vertrek ik. Helaas zijn er hier geen foto's van. Ik heb natuurlijk mijn toestel niet meegenomen want ik moet me concentreren op de vlucht. Op de start kijkt men gepassioneerd naar mijn eerste vlucht, waardoor het nemen van de foto's ... oeps vergeten wordt.

Ik ben intussen volkomen rustig tijdens het vliegen. Het is een nieuw scherm en toch voelt het vertrouwd aan. Het is inderdaad de opvolger van mijn Sigma 6 met dat verschil dat de 7 preciezer stuurt en meer informatie geeft zonder de piloot te overstelpen.

Ik voel het scherm echter wel nog niet aan goed genoeg aan. 't is toch weer net anders, maar ik ben er nog niet uit wat het is. Daar zal nog aan gewerkt moeten worden.

Hoewel het wel beweegt in de lucht heb ik toch volledig vertrouwen in het scherm. Ik besluit na een korte vlucht om te gaan landen en maak om te dalen grote oren. Dat hebben we intussen ook gedaan. Even later land ik perfect en zacht op het landingsterrein waar ik nog even blijf oefenen.

Hoewel in de pers staat geschreven dat het absoluut het gedrag niet heeft van een omega vind ik het scherm met weinig wind toch moeilijk op te zetten. Weer een punt waar ik aan zal moeten werken.

Na een 10-tal minuten pak ik alles netjes in en ik begeef mij met de auto terug naar Namen waar ik met Bruno heb afgesproken. Na een hele bespreking van mijn ervaring wordt dan uiteindelijk het besluit genomen om de volgende stap in onze evolutie te nemen (zie vorige blog post). Ik zal over op gaan op de Sigma 7 en Bruno neemt mijn Sigma 6.

Daar is eindelijk voor jullie, beste lezer, de ontknoping. Het goede nieuws is dat er dus nog nu een heleboel nieuwe verhalen gaan komen

Hoewel ons budget nu eigenlijk op is kunnen we het niet nalaten om dit besluit te vieren in een restaurant te Crupet. 

Daar weten ze wat koken is en ook deze keer stellen ze ons niet teleur. Bruno gaat voor de traditionele keuken.

Hij begint met artisanale vleeskroketten waarin onder andere varkensoren zitten.

Niet mijn eerste keuze maar ik moet zeggen dat het bijzonder lekker is. Ik blijf echter bij mijn ganzenlever. Tja, ik heb ook principes maar hier maak ik een uitzondering voor. En hmmmm ... 't is zalig.

Volgende gang is voor Bruno een beenhammetje op traditionele wijze. Het is het beste hammetje dat ik ooit geproefd heb. Ik heb echter gekozen voor een steak du chef. Ik moet zeggen dat die Chef heel erg lekker was

Last but not least wordt dit alles vergezeld met een uitmuntende bourgogne. Zalig !

De (vooral Vlaamse) politieke tendens volgend, die het blijkbaar nodig vindt om letterlijk alles in ons leven te regelen en ons voor alles te beschermen, zal ik ook hier u maar even waarschuwen.

Beste lezer, wees gewaarschuwd want alcohol kan schadelijke gevolgen hebben.

Ook bij ons had het zo zijn gevolgen. Het bracht namelijk onze ware aard naar boven. En zo zie je dat wij eigenlijk zijn zoals:

... The beauty ...

... And the beast ...

Gelukkig duurde deze vlaag van zinsverbijstering niet lang, en de avond eindigde vrolijk en heel gewoontjes, en met iets minder centjes in onze portomonee. Maar dat hoort er nu éénmaal bij.

Zondag 1 Maart 2009

Een hele tijd geleden wist Darwin het al, de mens evolueert.

Lang geleden ploeterden wij allemaal in een plas, totdat er eentje van ons dacht: "Ik gaan eens uit het water. 'k heb er nu al lang genoeg in gezeten."

En zo begon de lange weg van de menselijke evolutie tot wat wij vandaag zijn. Onderweg waren er vele aftakkingen en ontstonden er andere soorten zoals de vogels. Die bestaan in vele varieteiten, van erg kleine en stuntelige modellen tot hele grote die over het luchtruim heersen.

Ondanks dat de mens op de grond bleef moet er toch iets in onze genen zijn achter gebleven, want nog steeds willen velen onder ons de lucht in. Misschien was dat wel de redenen waarom ook wij zijn begonnen met het vliegen.

Zoals jullie konden zien op de video's enkele blogs geleden was ons begin nogal stuntelig. Maar zoals in Darwin's 'Wet van de sterksten' bleven wij knokken, we overwonnen en evolueerden. Na de eerste Nova Syntax (een lage DHV 1-2), kwam er de Advance Epsilon 5 (een hoge DHV 1-2), om dan voor mij te eindigen met de Advance Sigma 6 (een lage DHV 2).

De eerste keer dat ik die mocht proberen kreeg ik een WOW-gevoel. Dat wordt makkelijk vliegen dacht ik, maar het duurde uiteindelijk toch een anderhalf jaar voordat ik mijn vertrouwenen en kunde had terug gevonden. Nu, weer een jaar later wil ik niets anders meer, maar dat was buiten Bruno gerekend die zoals een puppy zijn kopje scheef hield en jankend vroeg of hij van zijn Epsilon over mocht naar ... MIJN Sigma 6 !

Zouden we weer een plaatsje doorschuiven ? Waar moet ik dan mee vliegen ? Ik ben zo tevreden van mijn scherm. Ik aarzel enorm en schoorvoetend besluit ik om de opvolger Sigma 7 uit te proberen. Een demoscherm wordt geregeld en we vertekken naar de Mosel-streek in Duitsland om het te gaan uitproberen.

Wanneer we aankomen zijn er een paar Duitsers aan het vliegen. Oef, we zijn op tijd. Ik kan echter nog niet vertrekken want ik heb nog nooit geoefend met het scherm en moet dus eerst voor mijn eigen veiligheid eerst even op de grond wat gaan oefenen.

Demoscherm Advance Sigma 6 - Golden ...

Alle begin is moeilijk en we stuntelen even tot we het scherm leren beheersen. Het is slechts 1 cijfer verschillend en toch is het even wennen. Maar oefening baart kunst ...

Ik ben erg blij wanneer het lukt en leg vol energie het verschil van dit scherm uit aan Bruno:

"Echt Bruno, de remmen werken maar op deze afstand ..."

Na dit alles zijn we klaar om te starten. Op bovenstaande foto zie je echter al een grijze strook dichter bij komen, een regenfront die vanuit België Duitsland binnen trekt. Toch even het scherm opzetten en kijken hoe de lucht is ...

Ik wacht om te vertrekken want ik voel en zie dat er iets in de lucht aan het veranderen is. En ja, de wind wordt extremer. Ik durf niet in de lucht te gaan want het front komt nu duidelijk dichter bij. Dit is zijn zeker geen ideale condities om voor de eerste keer met een nieuw scherm te gaan vliegen.

Of toch ? Ik zou slechts een glijvlucht kunnen maken ?

De twijfel slaat toe. En als in een tekenfilm verschijnt er een klein rood duiveltje op mijn schouder en hij fluistert me toe: "Nu heb je eindelijke een demoscherm. Dit is de ultieme kans. Ga toch vliegen !". 

Gelukkig zijn we nu dank zij onze evolutie in staat om onze primitieve emoties te onderdukken en zo besluit ook ik om het scherm in te pakken en niet te vliegen. De weeromstandigheden zijn verre van ideaal wat ook blijkt uit het feit van enkele lokale piloten die op de start komen kijken en weer weg gaan. Weer eens een bewijs dat ik het juiste besluit genomen heb.

Ik ben teleurgesteld dat ik niet heb kunnen vliegen maar ben ook enorm trots op mezelf dat ik niet heb toegegeven aan de druk.

Na wat rondbellen horen we dat het op een andere vliegplaats in de buurt nog goed is. We besluiten om er onmiddelijk heen te gaan en inderdaad ... SOMMIGEN vliegen nog.

maar het duurt niet lang. De wind verzwakt en de piloten zakken uit.

Enkele lokale piloten willen naar een andere start gaan in de buurt waar het beter zou zijn.

Een oud verhaal verteld op onze 1ste school komt naar boven over twee groepen piloten. De ene groep piloten rent van de ene start naar de andere en vliegt nooit want ze zijn steeds te laat. De andere groep heeft geduld, wacht ... tot het moment daar is en dan vliegen ze ... als is het maar voor kort. 

Ik heb geen zin om te vertrekken maar ... ja, stel dat het niet vliegt ... dan hebben we toch die nieuwe start gezien, mompelen we.

Na een kwartier rijden klauteren we naar de start en zien we enkele piloten vertrekken. Maar also de duivel met het lot speelt (omdat ik er voor niet geluisterd had) neemt hij wraak en zet de windtrubines weer op volle kracht. Alles wordt weer grijs en guur.

De piloten die in de lucht hingen zijn snel geland. Het was rommelig in de lucht. 'k ben blij dat ik er niet tussen hing ... en toch ... ben ik niet erg blij ...

Gelukkig laten we de sfeer niet bederven door deze 'kleine' tegenvaller. We besluiten om onze Duitste tocht in alle schoonheid af te ronden door in de buurt te gaan eten in een restaurant met jawohl ein gut bürgeliche Küche !

En gut was het zeker. Na genoten te hebben van de overheerlijke lokale Moselwijn, een Ankerpfanne (enkele heerlijke stukken vees met rostis en .... liters romige saus) gaan we vol en tevreden terug naar huis.

Onderweg val ik in slaap en droom ik alsnog van een mooie vlucht met de Sigma 7 over de Mosel .... zo heb ik uiteindelijk toch nog gevlogen.

't is lente en het begint te kriebelen ... 

Nee we hebben geen beestjes maar zin om te VLIEGEN !

Het vliegmateriaal wordt uit de kast gehaald en alles wordt nog eens nagekeken. 

Oude rituelen komen terug zoals het dagelijks kijken naar de weersvoorspellingen. "Zou het dit weekend nu wel of niet vliegen" is een vraag die regelmatig wordt gesteld.

Eveneens worden de plannen voor het komende jaar gemaakt. En ja, er is heel wat beslist. In de volgende dagen zullen we ze onthullen maar op dit moment blijft het nog even geheim.

Weet in ieder geval beste bloglezer dat er mooie verhalen zullen verschijnen.

Zonder het achterste van mijn tong te laten zien wil ik al wel zeggen dat er nog iets in het uitstalraam te koop staat nl Bruno zijn eerste scherm. Aangezien hij nu alleen maar met zijn Epsilon 5 vliegt is de Nova in onbruik geraakt en vandaar dat het nu te koop staat.

En nu maar afwachten ....

voor ons om te weten of het scherm goed verkocht zal raken

voor jullie tot de volgende post die eindelijk ... ons grote plan van 2009 zal onthullen

Tot binnenkort !